اثربخشی آموزش امنیت روانشناختی یکپارچه نگر بر بهزیستی روان شناختی نوجوانان پسر مبتلا به ناامنی روانی - فتاحی دولت آبادی علیرضا (نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری)
هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش امنیت روان‌شناختی یکپارچه‌نگر بر بهزیستی روان‌شناختی نوجوانان پسر دارای ناامنی روانی بود. پژوهش حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه آزمایش و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل نوجوانان پسر ۱۴ تا ۱۶ سال شهر اصفهان بود که ۶۰ نفر از آنان به روش در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. گروه آزمایش در هشت جلسه ۹۰ دقیقه‌ای آموزش امنیت روان‌شناختی یکپارچه‌نگر شرکت کرد و گروه کنترل در فهرست انتظار قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه امنیت روان‌شناختی و مقیاس بهزیستی روان‌شناختی ریف بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های تکراری تحلیل شدند. نتایج تحلیل واریانس اندازه‌گیری‌های تکراری نشان داد اثر زمان، اثر گروه و تعامل زمان×گروه بر بهزیستی روان‌شناختی معنادار است (01/0>p). همچنین نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی بیانگر افزایش معنادار بهزیستی روان‌شناختی در گروه آموزش امنیت روان‌شناختی در مراحل پس‌آزمون و پیگیری نسبت به گروه کنترل بود. آموزش امنیت روان‌شناختی یکپارچه‌نگر می‌تواند به‌عنوان مداخله‌ای مؤثر در ارتقای بهزیستی روان‌شناختی نوجوانان پسر مبتلا به ناامنی روانی مورد استفاده قرار گیرد.