مقایسه اثربخشی آموزش خودشفابخشی و امیدمحور بر امیدواری در سالمندان - رشیدی اصل حامد; بشردوست تجلی فریبا; میرهاشمی مالک (نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری)
هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش خودشفابخشی و امیدمحور برامیدواری در سالمندان بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و آزمایش بود. جامعه آماری پژوهش سالمندان بالای 70 سال مقیم سرای سالمندان شهر خرمآباد در سال 1403بود که جهت گزینش نمونه پژوهش به روش نمونه گیری در دسترس تعداد 75 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه آموزش خودشفابخشی، آموزش امیدمحور و گروه کنترل (هر گروه 25 نفر) گمارده شدند. جهت جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه امیدواری (اشنایدر و همکاران، 1991) استفاده شد. گروههای آزمایش آموزش خودشفابخشی و امیدمحور را در 8 جلسه 90 دقیقهای دریافت کردند. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون آماری تحلیل کوواریانس با اندازهگیری مکرر استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان داد، آموزش خودشفابخشی و امیدمحور برامیدواری در سالمندان اثربخش است (p<0/01). همچنین نتایج نشان داد اثربخشی آموزش امیدمحور بر امیدواری بیشتر از آموزش خودشفابخشی است (p<0/01).