رابطه تمایزیافتگی خود و باورهای غیرمنطقی با رضایت زناشویی در زنان دارای مشکلات زناشویی - واچکی طاهره; نسیمی عباس (نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری)
زمینه و هدف: رضایت زناشویی به‌عنوان یکی از شاخص‌های مهم کیفیت زندگی خانوادگی، می‌تواند تحت تأثیر عوامل شناختی، هیجانی و بین‌فردی قرار گیرد.بنابراین، پژوهش حاضر با هدف رابطه بین تمایزیافتگی خود و باورهای غیرمنطقی با رضایت زناشویی در زنان دارای مشکلات زناشویی انجام شد. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نظر اهداف کاربردی، از نظر داده ها کمی و از نظر ماهیت توصیفی و از نظر روش همبستگی بود. جامعه پژوهش کلیه زنان دارای مشکلات زناشویی مراجعه کننده به کلینیک ها و مراکز مشاوره شهرستان تنکابن در نیمه اول سال 1399 بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و تعداد متغیرهای پیش بین، تعداد 100 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل: پرسشنامه تمایزیافتگی خود اسکورون و فریدلندر (1998)، پرسشنامه باورهای غیرمنطقی جونز (1969) 40 سؤالی، پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ، اولسون (1998) بود. یافته‌ها: نتایج نشان داد بین تمایزیافتگی خود و باورهای غیرمنطقی با رضایت زناشویی رابطه معنادار وجود دارد و متغیرهای تمایزیافتگی خود و باورهای غیرمنطقی قادر به پیش بینی متغیر رضایت زناشویی می باشند. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان داد تمایزیافتگی خود و باورهای غیرمنطقی از عوامل مهم مرتبط با رضایت زناشویی هستند و توجه به این متغیرها می‌تواند در برنامه‌های مشاوره‌ای و مداخلات روان‌شناختی با هدف بهبود کیفیت روابط زناشویی مؤثر باشد.