مقایسه اثربخشی درمان راه حل محور و درمان هیجان مدار بر ناگویی خلقی در زنان خیانت دیده - قادرنژاد, لبانه; قاسمی مطلق, مهدی; مهدیان, حسین (نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری)
پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان راهحل محور و درمان هیجانمدار بر ناگویی خلقی در زنان خیانت دیده انجام شد. پژوهش از نوع تحقیقات بنیادی و به لحاظ طرح پژوهش از نوع شبهآزمایشی با روش پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری این تحقیق زنان درگیر با مسأله خیانت زناشویی همسر مراجعه کننده به مراکز مشاورة شهر قائمشهر در سال 1402 بود. از روش نمونهگیری در دسترس بود و حجم نمونه با استفاده از نرم افزار جی‌پاور45 نفر در نظر گرفته شد. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامة ناگویی خلقی تورنتو (۱۹۸۶) بود. در اين پژوهش درمان هيجانمدار، بر اساس رویکرد ﮔﺮﻳﻨﺒﺮگ و ﻫﻤﻜﺎراﻧﺶ (1980) طی 8 جلسه 2 ساعتي و هفته اي دو بار اجرا شد و درمان راه حل محور، بر اساس پروتکل گروه درمانی جعفری و همکاران (1398) طی 8 جلسه 90 دقیقهای است به صورت گروهی هفته‌ای یک جلسه اجرا شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس و اندازه‌گیری مکرر) استفاده شد. نتایج نشان داد که کاهش  ناگویی خلقی در گروه آزمایشی درمان هیجان مدار  بیشتر از درمان راه حل محور بوده است و اثربخشی بهتری داشته است.