نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 3 پیاپی 11 1404 08 01 Comparing the effectiveness of solution-focused therapy and emotion-focused therapy on alexithymia in betrayed women مقایسه اثربخشی درمان راه ­حل محور و درمان هیجان­ مدار بر ناگویی خلقی در زنان خیانت ­دیده 1 14 10.61838/jhpbd.100 FA لبانه قادرنژاد گروه روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران. مهدی قاسمی مطلق گروه روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران حسین مهدیان گروه روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران. Journal Article 1404/02/27 <p>The present study was conducted with the aim of comparing the effectiveness of solution-focused therapy and emotion-focused therapy on alexithymia in women who had been cheated on. The research was a basic research and quasi-experimental research design with a pre-test, post-test, and follow-up with a control group. The statistical population of this study was women involved in the problem of marital infidelity of their spouse who referred to counseling centers in Qaemshahr in 1402. The sampling method was available and the sample size was 45 people using GPower software. The data collection tool in this study was the Toronto Alexithymia Questionnaire (1986). In this study, emotion-focused therapy was implemented based on the Greenberg et al. (1980) approach in 8 2-hour sessions, twice a week, and solution-focused therapy was implemented based on the Jafari et al. (2019) group therapy protocol in 8 90-minute sessions, and was implemented in a group setting, once a week. Descriptive statistics and inferential statistics (analysis of covariance and repeated measures) were used to analyze the data. The results showed that the reduction in alexithymia in the experimental group of emotion-focused therapy was greater than that of solution-focused therapy and had better effectiveness.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان راه­حل محور و درمان هیجان­مدار بر ناگویی خلقی در زنان خیانت دیده انجام شد. پژوهش از نوع تحقیقات بنیادی و به لحاظ طرح پژوهش از نوع شبه­آزمایشی با روش پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری این تحقیق زنان درگیر با مسأله خیانت زناشویی همسر مراجعه کننده به مراکز مشاورة شهر قائمشهر در سال 1402 بود. از روش نمونه­گیری در دسترس بود و حجم نمونه با استفاده از نرم افزار جی‌پاور45 نفر در نظر گرفته شد. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامة ناگویی خلقی تورنتو (۱۹۸۶) بود. در اين پژوهش درمان هيجان­مدار، بر اساس رویکرد ﮔﺮﻳﻨﺒﺮگ و ﻫﻤﻜﺎراﻧﺶ (1980) طی 8 جلسه 2 ساعتي و هفته­ اي دو بار اجرا شد و درمان راه حل محور، بر اساس پروتکل گروه درمانی جعفری و همکاران (1398) طی 8 جلسه 90 دقیقه­ای است به صورت گروهی هفته‌ای یک جلسه اجرا شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس و اندازه‌گیری مکرر) استفاده شد. نتایج نشان داد که کاهش  ناگویی خلقی در گروه آزمایشی درمان هیجان مدار  بیشتر از درمان راه حل محور بوده است و اثربخشی بهتری داشته است.  </p> https://www.jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/100/102