نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 3 پیاپی 12 1404 10 01 Predictive Role of Resilience, Meta-Emotion of Fulfillment, Distress Tolerance, and Social Support in Post-Traumatic Growth among Individuals with Childhood War Experiences نقش پیش بینی کنندگی تاب آوری، فراهیجان برخورداری از تحقق میل و تحمل پریشانی و حمایت اجتماعی در رشد پس از آسیب در افراد دارای تجربه جنگ زدگی در دوران کودکی 1 16 10.61838/jhpbd.136 FA سهیلا پورمعینی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، همدان، ایران. هیمن اسکندری کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. ستاره پورمعینی کارشناس، گروه مددکاری اجتماعی خانواده، دانشگاه علمی کاربردی، ایلام، پارسیان، ایران. سپیده میری کارشناس، گروه حسابداری، جهاددانشگاهی ایلام، ایلام، ایران. Journal Article 1404/05/20 <p class="ABSTRACT" style="line-height: 115%;">This study aimed to examine the predictive roles of resilience, meta-emotion of fulfillment, distress tolerance, and social support in post-traumatic growth (PTG) among individuals who experienced war during childhood. The research was applied in purpose and descriptive-correlational in design. The statistical population included adults who had spent at least two years of their childhood (after age three) during wartime. A sample of 351 participants with minimum literacy and a clear memory of war scenes was selected through convenience sampling. Data were collected using the Post-Traumatic Growth Inventory (Tedeschi &amp; Calhoun, 1996), the Brief Resilience Scale (Campbell-Sills &amp; Stein, 2007), the Meta-Emotion Questionnaire (Mitmansgruber et al., 2009), the Multidimensional Scale of Perceived Social Support (Zimet et al., 1988), and the Distress Tolerance Scale (Simons &amp; Gaher, 2005). Descriptive statistics (mean, SD) and inferential statistics (Kolmogorov–Smirnov test, Pearson correlation, and multiple regression) were analyzed using SPSS version 26. Results indicated a significant positive relationship between resilience, meta-emotion of fulfillment, distress tolerance, and social support with post-traumatic growth (p&lt;0.01). Pearson correlations were 0.42, 0.47, 0.36, and 0.46 respectively. Multiple regression analysis revealed that these four predictors together explained 84.7% of the variance in PTG, with meta-emotion of fulfillment being the strongest predictor. Resilience, emotional meta-awareness, distress tolerance, and social support significantly contribute to post-traumatic growth among individuals exposed to war during childhood. Enhancing these factors through psychological interventions can foster emotional recovery, adaptability, and long-term mental health in war-affected populations.</p> <p class="a" dir="RTL" style="line-height: 150%;"><span lang="AR-SA">هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تاب‌آوری، فراهیجان برخورداری از تحقق میل، تحمل پریشانی و حمایت اجتماعی در پیش‌بینی رشد پس از آسیب در افرادی است که دوران کودکی خود را در شرایط جنگ تجربه کرده‌اند. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی و با هدف کاربردی انجام شد. جامعه آماری شامل افرادی بود که حداقل دو سال از دوران کودکی خود (پس از سه‌سالگی) را در دوران جنگ گذرانده‌اند. از میان آنان 351 نفر با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه رشد پس از آسیب تدسچی و کالهون (1996)، مقیاس تاب‌آوری کمپل-سیلز و استین (2007)، پرسشنامه فراهیجان میتمانسگروبر و همکاران (2009)، مقیاس حمایت اجتماعی زیمت و همکاران (1988) و مقیاس تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005) بود. داده‌ها با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون کولموگروف-اسمیرنوف، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم‌افزار </span><span dir="LTR">SPSS26</span><span lang="AR-SA"> تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین تاب‌آوری، فراهیجان برخورداری از تحقق میل، تحمل پریشانی و حمایت اجتماعی با رشد پس از آسیب رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (</span><span dir="LTR">p&lt;0.01</span><span lang="AR-SA">). ضرایب همبستگی برای این متغیرها به‌ترتیب 0.42، 0.47، 0.36 و 0.46 به‌دست آمد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد 7/84 درصد از واریانس رشد پس از آسیب توسط چهار متغیر پیش‌بین توضیح داده می‌شود. در میان متغیرها، فراهیجان برخورداری از تحقق میل بیشترین سهم را در پیش‌بینی رشد پس از آسیب داشت. یافته‌ها نشان می‌دهد که تاب‌آوری، مهارت‌های فراهیجانی، تحمل پریشانی و حمایت اجتماعی نقش مهمی در افزایش رشد پس از آسیب در افراد دارای تجربه جنگ‌زدگی دارند. ارتقای این مهارت‌ها می‌تواند به بهبود سلامت روان و بازسازی روان‌شناختی بازماندگان جنگ کمک کند.</span></p> https://www.jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/136/136