نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 3 پیاپی 12 1404 10 01 The Relationship between Self-Compassion and Emotion Regulation with Pain Self-Efficacy in Migraine Patients پیش‌بینی خودکارآمدی درد بیماران میگرن بر اساس شفقت به خود و تنظیم هیجان 1 16 10.61838/jhpbd.142 FA فروزان قلی پور گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران فاطمه هدایت زاده گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی علوم و فنون آریان، بابل، ایران بهرام میرزاییان گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. Journal Article 1404/03/07 <p>This study aimed to investigate the predictive role of self-compassion and emotion regulation on pain self-efficacy among patients with migraine. The present research employed a descriptive-correlational design. The statistical population included all migraine patients in Sari city in 2024, from whom 90 participants were selected through cluster sampling based on the Nafchinsky and Mandrof formula. Data were collected using the Self-Compassion Scale (Neff, 2003), Pain Self-Efficacy Questionnaire (Nicholas, 2007), and Emotion Regulation Questionnaire (Gross &amp; John, 2015). Data were analyzed using Pearson’s correlation coefficient and stepwise linear regression analysis. The results indicated a significant positive relationship between self-compassion, emotion regulation, and pain self-efficacy (p&lt;0.01). Stepwise regression revealed that emotion regulation (β=0.645) and self-compassion (β=0.55) significantly predicted pain self-efficacy in migraine patients, jointly explaining 45% of the variance in pain self-efficacy (R²=0.45, p&lt;0.001). The findings suggest that both self-compassion and emotion regulation play crucial roles in enhancing pain self-efficacy among migraine patients. Incorporating emotion regulation strategies and self-compassion training into counseling and therapeutic programs may improve patients’ psychological resilience and their ability to manage pain effectively.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی نقش شفقت به خود و تنظیم هیجان در پیش‌بینی خودکارآمدی درد در بیماران مبتلا به میگرن بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه بیماران مبتلا به میگرن شهر ساری در سال 1403 بود که بر اساس فرمول نافچینسکی و ماندروف تعداد 90 نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه شفقت به خود نف (2003)، پرسشنامه خودکارآمدی درد نیکلاس (2007) و پرسشنامه تنظیم هیجان گروس و جان (2015) بود. داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی گام‌به‌گام تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین متغیرهای شفقت به خود، تنظیم هیجان و خودکارآمدی درد رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p&lt;0.01). نتایج تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام نشان داد تنظیم هیجان (β=0.645) و شفقت به خود (β=0.55) پیش‌بینی‌کننده‌های معنادار خودکارآمدی درد در بیماران میگرن هستند و مدل کلی قادر به تبیین 45 درصد از واریانس خودکارآمدی درد می‌باشد (R²=0.45, p&lt;0.001). بر اساس یافته‌ها، شفقت به خود و تنظیم هیجان نقش مهمی در ارتقای خودکارآمدی درد بیماران میگرن دارند. آموزش مهارت‌های تنظیم هیجان و پرورش نگرش شفقت‌آمیز نسبت به خود می‌تواند در بهبود توانایی بیماران برای مقابله مؤثر با درد و افزایش کیفیت زندگی آن‌ها مؤثر باشد.</p> https://www.jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/142/137