نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 2 پیاپی ۵ 2024 09 21 A Comparison of Trauma-Focused Therapy and Executive-Function–Based Intervention on Post-Traumatic Stress Symptoms and Self-Harm Behaviors in Adolescents مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر تروما و مداخله مبتنی بر کارکردهای اجرایی بر علائم استرس پس از سانحه و رفتارهای خودآسیب‌رسان نوجوانان 1 14 FA معصومه حسین زاده مهدوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران حسین گرجی ازندریانی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران مژگان سوفالی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، گروه تربیت ومشاوره ، واحد تهران مرکزی، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1403 01 23 <p>The objective of this study was to compare the effectiveness of a trauma-focused intervention and an executive-function–based intervention in reducing post-traumatic stress symptoms and self-harm behaviors in adolescents. This randomized controlled trial included 45 adolescents assigned to a trauma-focused group, an executive-function group or a control group. Interventions were delivered across multiple weekly sessions, and assessments were conducted at pretest, posttest and five-month follow-up. Data were analyzed using repeated-measures ANOVA and Bonferroni post-hoc tests in SPSS-27. Significant main effects of group, time and group × time interaction were observed for both variables (p &lt; .001). Trauma-focused therapy produced the largest reduction in PTSD symptoms (between-group F = 34.58, η² = .62), whereas the executive-function intervention produced the greatest reduction in self-harm behaviors (between-group F = 29.47, η² = .58). Bonferroni tests confirmed that both interventions significantly outperformed the control group (p &lt; .001). Trauma-focused therapy is the most effective intervention for reducing post-traumatic stress symptoms, whereas executive-function–based intervention yields stronger improvements in reducing self-harm behaviors. Integrating both approaches may offer a more comprehensive treatment pathway for trauma-exposed adolescents.</p> <p> </p> <p>هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر تروما و مداخله مبتنی بر کارکردهای اجرایی بر علائم استرس پس از سانحه و رفتارهای خودآسیب‌رسان نوجوانان بود. این پژوهش یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده با سه گروه شامل درمان مبتنی بر تروما، مداخله کارکردهای اجرایی و گروه کنترل بود. تعداد ۴۵ نوجوان در تهران به‌صورت تصادفی در سه گروه قرار گرفتند و مداخلات طی چندین جلسه هفتگی اجرا شد. ارزیابی‌ها در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری پنج‌ماهه انجام شد. داده‌ها با تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در SPSS-27 تحلیل شدند. نتایج نشان داد اثر اصلی گروه، زمان و تعامل گروه × زمان برای هر دو متغیر معنادار است (p &lt; .001). درمان مبتنی بر تروما کاهش بیشتری در علائم استرس پس از سانحه نسبت به مداخله کارکردهای اجرایی نشان داد (F بین‌گروهی PTSD = 34.58, η² = .62)؛ در حالی که مداخله کارکردهای اجرایی بیشترین کاهش را در رفتارهای خودآسیب‌رسان ایجاد کرد (F بین‌گروهی = 29.47, η² = .58). نتایج بونفرونی نیز نشان داد هر دو مداخله نسبت به گروه کنترل تفاوت معنادار داشتند (p &lt; .001). درمان مبتنی بر تروما اثربخش‌ترین مداخله برای کاهش علائم استرس پس از سانحه است؛ در حالی که مداخله مبتنی بر کارکردهای اجرایی تأثیر قوی‌تری در کاهش رفتارهای خودآسیب‌رسان دارد. تلفیق این دو رویکرد می‌تواند به بهبود جامع‌تر در نوجوانان آسیب‌دیده منجر شود.</p> https://www.jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/184/130