نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 3 پیاپی 11 1404 09 10 Investigating the Mediating Role of Resilience in the Relationship between Emotional Styles and Subjective Happiness among University Students بررسی نقش میانجی تاب‌آوری در رابطه بین سبک‌های هیجانی و شادکامی ذهنی در دانشجویان 1 14 10.61838/jhpbd.204 FA محمد پویا امیری دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، مرکز تحقیقات علوم رفتاری و روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران امین برازنده استادیار، گروه روان­شناسی، مرکز تحقیقات علوم رفتاری و روانشناختی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ايران Journal Article 1404/06/27 <p>This study aimed to examine the mediating role of resilience in the relationship between emotional styles and subjective happiness among university students. This descriptive–correlational study was conducted using structural equation modeling. The population consisted of all students of Islamic Azad University, Isfahan (Khorasgan) Branch, during the 2024–2025 academic year. A total of 514 students were selected through convenience sampling. Data were collected using the Emotional Styles Questionnaire, the Connor–Davidson Resilience Scale, and the Subjective Happiness Scale. Pearson correlation and path analysis were performed using SPSS and AMOS software. Emotional styles were significantly associated with resilience (r=0.13–0.36, p&lt;0.01) and subjective happiness (r=0.14–0.29, p&lt;0.01). Resilience showed a strong positive association with subjective happiness (r=0.46, p&lt;0.001). Structural equation modeling indicated that resilience played a significant partial mediating role between emotional styles—particularly self-awareness, social intuition, and resilience style—and subjective happiness. The model demonstrated good fit indices (CFI=0.91, RMSEA=0.07). Enhancing adaptive emotional styles through strengthening resilience capacity represents an effective pathway for promoting subjective happiness and mental health among university students.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی نقش میانجی تاب‌آوری در رابطه بین سبک‌های هیجانی و شادکامی ذهنی در دانشجویان دانشگاهی بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی ـ همبستگی و در چارچوب مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که ۵۱۴ نفر با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سبک‌های هیجانی کسبیر و همکاران، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون و مقیاس شادکامی ذهنی لیوبومیرسکی و لپر بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و AMOS و از طریق همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر انجام گرفت. نتایج نشان داد سبک‌های هیجانی با تاب‌آوری (r=0.13 تا r=0.36، p&lt;0.01) و با شادکامی ذهنی (r=0.14 تا r=0.29، p&lt;0.01) رابطه معنادار دارند. تاب‌آوری نیز پیش‌بینی‌کننده قوی شادکامی ذهنی بود (r=0.46، p&lt;0.001). نتایج مدل‌یابی ساختاری نشان داد تاب‌آوری نقش میانجی جزئی و معناداری در رابطه بین مؤلفه‌های سبک‌های هیجانی (به‌ویژه خودآگاهی، شهود اجتماعی و سبک تاب‌آوری) و شادکامی ذهنی ایفا می‌کند. شاخص‌های برازش مدل حاکی از برازش مطلوب مدل بودند (CFI=0.91، RMSEA=0.07). نتایج نشان می‌دهد ارتقای سبک‌های هیجانی سازگار از طریق تقویت تاب‌آوری می‌تواند مسیر مؤثری برای افزایش شادکامی ذهنی و بهبود سلامت روان دانشجویان فراهم سازد.</p> https://www.jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/204/147