نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 4 پیاپی 14 1405 03 01 Comparison of the Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy and Schema Therapy on Dysfunctional Attitudes in Patients with Lung Cancer مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد و طرحواره درمانی بر نگرش‌های کژکار در بیماران مبتلا به سرطان ریه 1 13 10.61838/jhpbd.205 FA منا مقهوری کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، موسسه آموزش عالی روزبهان، ساری، ایران. سیده فاطمه رضوی ساداتی گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی روزبهان، ساری، ایران. علیرضا چمنی گروه پزشکی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. Journal Article 1014/06/29 <p>The present study aimed to compare the effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) and Schema Therapy on dysfunctional attitudes in patients with lung cancer. This quasi-experimental study employed a pretest–posttest control group design with a two-month follow-up and was conducted on 24 patients with lung cancer referred to the Sari Comprehensive Cancer Center in 2025. Participants were selected purposively and randomly assigned to ACT (n=8), Schema Therapy (n=8), and control (n=8) groups. Both interventions were delivered in eight 90-minute group sessions. Dysfunctional attitudes were assessed using the Weissman and Beck Dysfunctional Attitudes Scale. Data were analyzed using mixed analysis of variance in SPSS version 26. Mixed ANOVA revealed a significant time × group interaction effect on dysfunctional attitudes (F=4.55, p&lt;0.01, η²=0.19). Both intervention groups showed significant reductions in dysfunctional attitudes at posttest and follow-up compared to the control group (p&lt;0.05). Bonferroni post hoc comparisons indicated that ACT produced significantly greater reductions in dysfunctional attitudes than Schema Therapy (p&lt;0.05). Both ACT and Schema Therapy effectively reduced dysfunctional attitudes in patients with lung cancer; however, ACT demonstrated superior effectiveness and may be considered a preferable psychological intervention in psycho-oncology settings.</p> <p>هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد و طرحواره‌درمانی بر نگرش‌های کژکار در بیماران مبتلا به سرطان ریه بود. پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون و گروه کنترل همراه با پیگیری دوماهه بود که روی ۲۴ بیمار مبتلا به سرطان ریه مراجعه‌کننده به مرکز جامع سرطان ساری در سال ۱۴۰۴ انجام شد. نمونه‌ها به روش هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه درمان پذیرش و تعهد (۸ نفر)، طرحواره‌درمانی (۸ نفر) و کنترل (۸ نفر) گمارده شدند. هر دو مداخله درمانی در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای به‌صورت گروهی اجرا شد. ابزار اندازه‌گیری، پرسشنامه نگرش‌های کژکار وایزمن و بک بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام گرفت. نتایج تحلیل واریانس آمیخته نشان داد اثر تعامل زمان و گروه بر نگرش‌های کژکار معنادار است (F=4.55, p&lt;0.01, η²=0.19). هر دو مداخله درمانی نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری در نگرش‌های کژکار در مراحل پس‌آزمون و پیگیری ایجاد کردند (p&lt;0.05). نتایج آزمون بنفرونی نشان داد درمان پذیرش و تعهد در مقایسه با طرحواره‌درمانی کاهش بیشتری در نگرش‌های کژکار ایجاد کرده است (p&lt;0.05). یافته‌ها نشان می‌دهد هر دو مداخله در بهبود نگرش‌های کژکار بیماران مبتلا به سرطان ریه مؤثرند، اما درمان پذیرش و تعهد اثربخشی بالاتری نسبت به طرحواره‌درمانی دارد و می‌تواند به‌عنوان رویکرد مداخله‌ای برتر در حوزه روان‌آنکولوژی مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://www.jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/205/195