نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 4 پیاپی 15 1405 05 01 Life with a Damaged Body: Experience of Anxiety, Insecurity, and Loss of Control After Orthopedic Trauma زندگی با بدن آسیب‌دیده: تجربه اضطراب، ناامنی و از دست دادن کنترل پس از ترومای ارتوپدی 1 14 FA امیر امینیان مرکز تحقیقات بازسازی استخوان و مفاصل، گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران جواد معینی مرکز تحقیقات بازسازی استخوان و مفاصل، گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران شهلا شوکت پور لطفی مرکز تحقیقات سومصرف مواد و اختلالات رفتاری، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران Journal Article 1404/09/18 <p class="ABSTRACT" style="line-height: 115%;">This study aimed to describe the lived experience of individuals with traumatic orthopedic injuries and to understand changes in bodily identity, sense of bodily security, and quality of life following injury. The present research employed a descriptive phenomenological approach. Data were collected through in-depth semi-structured interviews with seven participants (three men and four women) aged 40–66 years who had sustained traumatic orthopedic injuries (pelvic fracture, hip fracture and hip joint fracture, wrist and forearm fractures, ankle fracture, and Achilles tendon rupture). Sampling was conducted using purposive sampling until theoretical saturation was achieved. Data analysis was performed using Collaizi’s seven-stage method. Eight main themes were extracted from the data analysis: 1) Bodily alienation and betrayal, 2) Chronic bodily vulnerability and insecurity, 3) Loss of independence and control, 4) Identity crisis and gender/social role disruptions, 5) Shame, stigma, and others’ changing perceptions, 6) Chronic anxiety and anticipatory fear, 7) Feeling like a burden and guilt toward loved ones, 8) Intermittent hope and hopelessness regarding the future. The core phenomenon structure revealed that the injured body transforms from a reliable refuge into a source of continuous insecurity, anticipatory anxiety, identity crisis, and imposed dependency, simultaneously affecting the physical, psychological, and social dimensions of the individual’s life. The lived experience following orthopedic trauma extends beyond bone healing and return of physical function, encompassing a complex journey toward rebuilding existential security, personal identity, and a sense of control over life. A sole focus on biomechanical treatments is insufficient, highlighting the necessity for a holistic approach that includes regular mental health screening, fear-avoidance model-based psychological interventions, social and economic support, and long-term community-centered rehabilitation programs.</p> <p>این پژوهش با هدف توصیف تجربه زیسته افراد مبتلا به آسیب‌های ارتوپدی تروماتیک و درک تغییرات هویت جسمانی، احساس امنیت بدنی و کیفیت زندگی پس از آسیب انجام شد. پژوهش حاضر از نوع کیفی با رویکرد پدیدارشناختی توصیفی بود. داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته عمیق با ۷ نفر (3 مرد و 4 زن) در بازه سنی 40 تا 66 سال که دچار آسیب‌های ارتوپدی تروماتیک (شکستگی لگن، شکستگی هیپ و مفصل ران، مچ و ساعد دست، شکستگی مچ پا و پارگی تاندون آشیل) شده بودند، گردآوری گردید. نمونه‌گیری به روش هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش هفت‌مرحله‌ای کلایزی انجام شد. هشت مقوله اصلی از تحلیل داده‌ها استخراج گردید: ۱) بیگانگی و خیانت بدنی، ۲) شکنندگی و ناامنی دائمی بدن، ۳) از دست دادن استقلال و کنترل، 4) بحران هویت و نقش‌های جنسیتی/اجتماعی، 5) شرم، انگ و تغییر نگاه دیگران، 6) اضطراب مزمن و ترس پیش‌بینی‌کننده، 7) احساس بار بودن و گناه نسبت به نزدیکان، 8) امید و ناامیدی متناوب نسبت به آینده. ساختار بنیادین پدیده نشان داد که بدن آسیب‌دیده از یک پناهگاه قابل‌اعتماد به منبعی از ناامنی مداوم، اضطراب پیش‌بینی‌کننده، بحران هویت و احساس وابستگی تحمیلی تبدیل می‌شود که به‌طور همزمان بر ابعاد جسمانی، روانی و اجتماعی زندگی فرد اثر می‌گذارد. تجربه زیسته پس از ترومای ارتوپدی، فراتر از ترمیم استخوان و بازگشت عملکرد جسمانی، شامل سفری پیچیده برای بازسازی امنیت وجودی، هویت شخصی و حس کنترل بر زندگی است. تمرکز صرف بر درمان‌های بیومکانیکی ناکافی است و ضرورت اتخاذ رویکردی کل‌نگر شامل غربالگری منظم سلامت روان، مداخلات روان‌شناختی مبتنی بر مدل ترس-اجتناب، حمایت‌های اجتماعی-اقتصادی و برنامه‌های توانبخشی بلندمدت جامعه‌محور را برجسته می‌سازد.</p> https://www.jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/260/238