نشریه علمی روانشناسی سلامت و اختلالات رفتاری 4 پیاپی 15 1405 05 01 The Effectiveness of Group Positive Psychotherapy on Social Well-Being and Flourishing in Women with Premenstrual Dysphoric Disorder اثربخشی روان درمانی مثبت‌نگر گروهی بر سلامت اجتماعی و شکوفایی در زنان دارای اختلال ملال قبل از قاعدگی 1 17 FA یلدا حبیبی لشکری گروه روان شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران سمیه تکلوی گروه روان شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران رضا کاظمی گروه روان شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران. Journal Article 1404/10/12 <p>This study aimed to investigate the effectiveness of group positive psychotherapy on the social well-being and flourishing of women with premenstrual dysphoric disorder (PMDD). This was a semi-experimental study utilizing a pre-test, post-test design with an unequal control group and a follow-up phase. The statistical population comprised all women with PMDD who visited psychiatric, counseling, and health centers in Siahkal city during the second half of the year 1401. A total of 39participants were selected via convenience sampling and randomly assigned into an experimental group (n=19) and a control group (n=20). The experimental group received 8weekly sessions (90 minutes each) of group positive psychotherapy. Data were collected using the Premenstrual Symptoms Screening Tool (PSST), Keyes’ Social Well-being Questionnaire, and the PERMA Flourishing Questionnaire. Data analysis was conducted using repeated-measures ANOVA and the Bonferroni post-hoc test. The results demonstrated that group positive psychotherapy significantly increased the mean scores of social well-being and flourishing (and their components) in women with PMDD compared to the control group (P&lt;0.01). Furthermore, post-hoc analysis indicated that the positive effects of the intervention remained stable during the follow-up phase (P&lt;0.01). The findings suggest that group positive psychotherapy is a highly beneficial intervention for enhancing social well-being and flourishing in women suffering from PMDD, and mental health professionals can effectively utilize this approach in their clinical treatments.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌نگر گروهی بر سلامت اجتماعی و شکوفایی در زنان دارای اختلال ملال قبل از قاعدگی بود. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون به همراه گروه کنترل نابرابر و مرحله پیگیری بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان مبتلا به اختلال ملال قبل از قاعدگی بود که در نیمه دوم سال 1401به مراکز درمانی و مشاوره شهرستان سیاهکل مراجعه کرده بودند. از این میان، 39نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش (19 نفر) و کنترل (20 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش مداخله روان‌درمانی مثبت‌نگر گروهی را طی 8جلسه 90دقیقه‌ای دریافت کردند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه غربالگری علائم قبل از قاعدگی، سلامت اجتماعی کییز و پرسشنامه شکوفایی پرما جمع‌آوری گردید و با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که روان‌درمانی مثبت‌نگر گروهی منجر به افزایش معنادار میانگین نمرات سلامت اجتماعی و شکوفایی (و مؤلفه‌های آن‌ها) در زنان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است (P&lt;0.01). همچنین، یافته‌های آزمون تعقیبی حاکی از آن بود که تأثیر این مداخله بر متغیرهای پژوهش در مرحله پیگیری نیز پایدار مانده است (P&lt;0.01). نتایج بیانگر سودمندی روان‌درمانی مثبت‌نگر گروهی بر بهبود سلامت اجتماعی و ارتقای سطح شکوفایی در زنان مبتلا به اختلال ملال قبل از قاعدگی است؛ بنابراین مشاوران و درمانگران می‌توانند از این رویکرد در مداخلات بالینی خود بهره ببرند.</p> https://www.jhpbd.com/index.php/hpbd/article/download/275/242