اثر بخشی درمان شناختی رفتاری برتاب آوری و کیفیت زندگی بیماران مبتلابه وسواس فکری-عملی

Abstract

مقدمه: اختلال وسواس فکری- عملی بیماری جدی، ناتوان کننده ولی قابل درمان است که با عوامل روان­شناختی متعددی همبودی دارد و میتواند بر تاب آوری و کیفیت زندگی بیماران تأثیر بگذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی درمان شناختی رفتاری برتاب آوری و کیفیت زندگی بیماران مبتلابه وسواس فکری-عملی انجام شد. روش: روش پژوهش نیمه آزمايشی با طرح پیش­آزمون – پس­آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی بیماران زن و مرد مبتلا به وسواس مراجعه کننده به مراکزمشاوره شهر اردبیل در شش ماه دوم سال 1404 بودند. از بین آنها 30 نفر به روش نمونه­گیری هدفمند، انتخاب و به­صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گروه گواه (15 نفر)، گمارده شدند. افراد گروه آزمایش به مدت 8جلسه 90 دقیقه­ای (هفته­ای دوبار) به صورت گروهی برنامه درمانی شناختی رفتاری را دریافت کردند؛ گروه کنترل به مدت دوماه در لیست انتظار قرار گرفت. جهت جمع­آوری اطلاعات از پرسشنامه­های تاب آوری کانر و دیویدسون (2003) و کیفیت زندگی (ویر و شربور، 1992)، استفاده شد. داده­های پژوهش با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره، تحلیل شد. یافته­ها: یافته­های حاصل از پژوهش نشان داد که با کنترل اثر پیش­آزمون، بین میانگین نمرات پس­آزمون افراد گروه­های آزمایش و کنترل در متغیر های تاب آوری و مؤلفه­های کیفیت زندگی (شامل، عملکرد جسمی، عملکرد اجتماعی، ایفای نقش هیجانی، سلامت روانی، سرزندگی و سلامت عمومی)، تفاوت معناداری وجود داشت؛ اما در مؤلفه­های ایفای نقش جسمی و درد بدنی، تفاوت معناداری مشاهده نشد. نتیجه­گیری: درمجموع، با توجه به نتایج این پژوهش می‌توان گفت که درمان شناختی رفتاری می‌تواند بر ارتقاء تاب اوری و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به وسواس، اثربخش باشد.