بررسی ابعاد معنایی ادراک حمایت روانی در بیماران بستری در بخش روانپزشکی

چکیده

هدف این پژوهش، شناسایی و تحلیل ابعاد معنایی ادراک حمایت روانی در بیماران بستری در بخش روانپزشکی بود. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۳ نفر از بیماران بستری در بخش روانپزشکی بیمارستان‌های تهران جمع‌آوری گردید. نمونه‌گیری به صورت هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. مصاحبه‌ها ضبط، پیاده‌سازی و با استفاده از نرم‌افزار NVivo12 در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شد. تحلیل داده‌ها به شناسایی سه مقوله اصلی شامل کیفیت ارتباط درمانگر–بیمار، ساختار محیط بستری و تجربه‌های ذهنی و عاطفی بیماران انجامید. هر مقوله دارای زیرمقوله‌هایی همچون شنیده شدن و توجه فعال، احترام به فردیت، اطمینان‌بخشی، فضای فیزیکی حمایتگر، حمایت کادر درمانی، قوانین حمایتی، حمایت همتایان، احساس ارزشمندی، پذیرش و بازسازی هویت بود. بیماران دریافتند که شنیده شدن، احترام و مشارکت فعال در درمان بیشترین تأثیر را بر احساس حمایت روانی دارد. ادراک حمایت روانی در بیماران بستری پدیده‌ای چندبعدی است که تحت تأثیر کیفیت تعاملات انسانی، ساختار محیط بستری و تجربه‌های ذهنی و عاطفی شکل می‌گیرد. یافته‌ها بر ضرورت توجه به ابعاد انسانی مراقبت، ارتقای مهارت‌های ارتباطی کادر درمان و بهبود محیط بستری جهت ارتقای سلامت روان بیماران تأکید دارد.