رابطه اضطراب اجتماعی و تنظیم هیجان با اعتیاد نوجوانان به گوشی هوشمند: نقش واسطه‌ای حمایت اجتماعی آنلاین

چکیده

پژوهش حاضر با هدف رابطه اضطراب اجتماعی و تنظیم هیجان با اعتیاد نوجوانان به گوشی هوشمند: نقش واسطه‌ای حمایت اجتماعی آنلاین انجام شد. طرح پژوهش بنیادی و روش توصیفی به روش همبستگی مبتنی بر معادلات ساختاری بود. جامعه آماری را نوجوانان دختر و پسر منطقه 6 تهران که در سنین 12 تا 18 سالگی بودند تشکیل می‌دادند که از میان آنها 247 نوجوان (دختر و پسر) با روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شدند و به پرسشنا‌مه‌های اعتیاد به گوشی هوشمند فورستر و همکاران (2015)، تنظیم هیجان گرانفسکی و کراجی (CERQ)، اضطراب اجتماعی جرابک (SAQJ) و حمایت اجتماعی نیک و همکاران (2018) پاسخ دادند. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم افزار SPSS-26 و Lisrei-8 استفاده گردید. همچنین به منظور پاسخگویی به فرضیه های پژوهش از مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که اضطراب اجتماعی، تنظیم هیجان، و حمایت اجتماعی بر اعتیاد به گوشی هوشمند در نوجوانان اثر مستقیم و معنادار دارد (0.001˂P). حمایت اجتماعی نشان داد که اثر غیرمستقیم و معناداری بین اضطراب اجتماعی و تنظیم هیجان بر اعتیاد به گوشی هوشمند نوجوانان دارد (0.001˂P). می‌توان نتیجه گرفت که اضطراب اجتماعی و ناتوانی در تنظیم هیجان به طور مستقیم اعتیاد به گوشی هوشمند را در نوجوانان افزایش می‌بخشد. ازسویی حمایت اجتماعی آنلاین به‌عنوان یک عامل محافظتی عمل می‌کند و می‌تواند اثر عوامل خطر مانند اضطراب اجتماعی را خنثی یا تقویت کند. ازطرفی، نوجوانانی که در تنظیم هیجان ضعف دارند، به حمایت اجتماعی آنلاین به‌عنوان جایگزینی برای تعاملات واقعی متوسل می‌شوند و این امر آن‌ها را بیش از پیش به استفاده افراطی از گوشی وابسته می‌کند. بنابراین، توجه به کیفیت روابط حمایتی و ایجاد تعادل بین استفاده از فناوری و تعاملات حضوری، برای پیشگیری و درمان اعتیاد به گوشی هوشمند در نوجوانان ضروری است