اعتبارسنجی پرسشنامه بحران خودکشی 2 در ایران

چکیده

پژوهش حاضر با هدف اعتبارسنجی پرسشنامه بحران خودکشی 2 در ایران انجام شد. این مطالعه توصیفی–همبستگی بر روی ۶۵۱ نفر از افراد بالای هجده سال ساکن استان تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام گرفت. نمونه‌ها به‌روش در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه بحران خودکشی–۲ (SCI-2)، پرسشنامه افکار خودکشی بک (BSSI)، پرسشنامه سلامت بیمار (PHQ-9) و مقیاس کوتاه اختلال اضطراب فراگیر (GAD-7) بودند. فرآیند بومی‌سازی شامل ترجمه، بازترجمه، بررسی محتوایی و اجرای آزمایشی انجام شد. برای تحلیل داده‌ها از شاخص‌های آماری توصیفی، میانگین واریانس استخراج‌شده (AVE) و تحلیل عاملی تأییدی (CFA) استفاده شد. نتایج نشان داد که شاخص‌های برازش در تحلیل عاملی تأییدی حاکی از برازش مطلوب مدل عاملی پنج‌بعدی بودند. نسخه فارسی پرسشنامه بحران خودکشی–۲ (SCI-2) از اعتبار بسیار مطلوبی در جمعیت غیر بالینی ایرانی برخوردار است و می‌تواند به‌عنوان ابزاری علمی، معتبر و قابل اعتماد در پژوهش‌های بالینی، غربالگری روان‌شناختی و طرح‌های مداخله‌ای مرتبط با پیشگیری از خودکشی مورد استفاده قرار گیرد.