رابطه میزوفونیا با رفتارهای پرخطر جنسی: نقش واسطه‌ای ترومای دوران کودکی در افراد دارای صفات سایکوپاتی

چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه میزوفونیا با رفتارهای پرخطر جنسی و نقش واسطه‌ای ترومای دوران کودکی در این رابطه، در افراد دارای صفات سایکوپاتی بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی با رویکرد تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل افراد دارای صفات سایکوپاتی یا تشخیص اختلال شخصیت ضداجتماعی بود که در سال‌های ۱۴۰۴-۱۴۰۵ از مراکز روان‌پزشکی، کلینیک‌های روان‌شناسی، مراکز مشاوره و زندان مرکزی قزوین شناسایی شدند. با روش نمونه‌گیری هدفمند، ۲۴۰ نفر (۶۷ زن و ۱۷۳ مرد) به‌عنوان نمونه نهایی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه ترومای کودکی (برنستاین و همکاران، ۲۰۰۳)، پرسشنامه رفتارهای پرخطر جنسی (زارعی و همکاران، ۱۳۸۹) و پرسشنامه میزوفونیای آمستردام (شرودر و همکاران، ۲۰۱۳) بود. تحلیل داده‌ها با همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر در نرم‌افزار Amos انجام شد. یافته‌ها نشان داد میزوفونیا اثر مستقیم، مثبت و معناداری بر رفتارهای پرخطر جنسی دارد (β=۰/۳۲۳، p<۰/۰۱)، میزوفونیا با ترومای دوران کودکی رابطه مثبت و معناداری دارد (β=۰/۴۶۳، p<۰/۰۱) و اثر غیرمستقیم میزوفونیا بر رفتارهای پرخطر جنسی از طریق ترومای دوران کودکی نیز معنادار است (β=۰/۱۲۹، p<۰/۰۱). بر این اساس، ترومای دوران کودکی نقش واسطه‌ای جزئی در رابطه میان میزوفونیا و رفتارهای پرخطر جنسی در افراد دارای صفات سایکوپاتی ایفا می‌کند. یافته‌ها لزوم توجه هم‌زمان به حساسیت‌های حسی-هیجانی و تجارب آسیب‌زای دوران کودکی را در طراحی مداخلات پیشگیرانه و درمانی برای این جمعیت آسیب‌پذیر برجسته می‌سازد.