الگوی ساختاری پیش­بینی رضایتمندی جنسی براساس دلبستگی به جنین و انعطاف پذیری تصویر بدن با میانجیگری اضطراب بارداری در زنان باردار شهر سیرجان

چکیده

هدف این پژوهش، پیش‌بینی رضایتمندی جنسی براساس دلبستگی به جنین و انعطاف پذیری تصویر بدن با میانجیگری اضطراب بارداری در زنان باردار شهر سیرجان بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از نوع توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را تمامی زنان باردار ساکن شهر سیرجان در بهار سال ۱۴۰۵ تشکیل دادند که از میان آنان ۲۶۲ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه رضایتمندی جنسی لارسون (۱۹۹۸)، پرسشنامه دلبستگی مادر به جنین کرانلی (۱۹۸۱)، پرسشنامه انعطاف‌پذیری تصویر بدن سندوز (۲۰۱۳) و پرسشنامه اضطراب مرتبط با بارداری هویزینک (۲۰۰۴) بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری و با بهره‌گیری از نرم‌افزارهای SPSS نسخه ۲۷ و AMOS نسخه ۲۴ انجام گرفت. نتایج نشان داد که رضایتمندی جنسی براساس دلبستگی به جنین در زنان باردار شهر سیرجان پیش‌بینی می‌شود (01/0=P، 240/0=β). رضایتمندی جنسی براساس انعطاف‌پذیری تصویر بدن در زنان باردار شهر سیرجان پیش‌بینی می‌شود (01/0=P، 225/0=β). رضایتمندی جنسی براساس دلبستگی به جنین با میانجیگری اضطراب بارداری در زنان باردار شهر سیرجان پیش‌بینی می‌شود (01/0=P، 097/0=β). رضایتمندی جنسی براساس انعطاف‌پذیری تصویر بدن با میانجیگری اضطراب بارداری در زنان باردار شهر سیرجان پیش‌بینی می‌شود (01/0=P، 176/0=β). یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که دلبستگی مادر به جنین و انعطاف‌پذیری تصویر بدنی از طریق کاهش اضطراب بارداری، بستر مناسبی برای بهبود کیفیت روابط زناشویی و ارتقای رضایتمندی جنسی فراهم می‌آورند. بر این اساس، پیشنهاد می‌شود در پروتکل‌های آموزشی و مشاوره مراکز سلامت، بسته‌های مداخله‌ای با هدف تقویت پیوند عاطفی مادر-جنین و ارتقای تصویر بدنی مثبت تدوین و اجرا گردد.