اثربخشی روان درمانی مثبت‌نگر گروهی بر سلامت اجتماعی و شکوفایی در زنان دارای اختلال ملال قبل از قاعدگی

چکیده

هدف این پژوهش بررسی اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌نگر گروهی بر سلامت اجتماعی و شکوفایی در زنان دارای اختلال ملال قبل از قاعدگی بود. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون به همراه گروه کنترل نابرابر و مرحله پیگیری بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان مبتلا به اختلال ملال قبل از قاعدگی بود که در نیمه دوم سال 1401به مراکز درمانی و مشاوره شهرستان سیاهکل مراجعه کرده بودند. از این میان، 39نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش (19 نفر) و کنترل (20 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش مداخله روان‌درمانی مثبت‌نگر گروهی را طی 8جلسه 90دقیقه‌ای دریافت کردند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه غربالگری علائم قبل از قاعدگی، سلامت اجتماعی کییز و پرسشنامه شکوفایی پرما جمع‌آوری گردید و با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که روان‌درمانی مثبت‌نگر گروهی منجر به افزایش معنادار میانگین نمرات سلامت اجتماعی و شکوفایی (و مؤلفه‌های آن‌ها) در زنان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است (P<0.01). همچنین، یافته‌های آزمون تعقیبی حاکی از آن بود که تأثیر این مداخله بر متغیرهای پژوهش در مرحله پیگیری نیز پایدار مانده است (P<0.01). نتایج بیانگر سودمندی روان‌درمانی مثبت‌نگر گروهی بر بهبود سلامت اجتماعی و ارتقای سطح شکوفایی در زنان مبتلا به اختلال ملال قبل از قاعدگی است؛ بنابراین مشاوران و درمانگران می‌توانند از این رویکرد در مداخلات بالینی خود بهره ببرند.