مقایسه اثربخشی گروه درمانی وجودی و گروه درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر دوسوگرایی نگرش نسبت به جنس مخالف و راهبردهای تنظیم شناختی هیجان دانشجویان مجرد در شرف ازدواج

چکیده

    هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی گروه درمانی وجودی و گروه درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر دوسوگرایی نگرش نسبت به جنس مخالف و راهبردهای تنظیم شناختی هیجان دانشجویان مجرد در شرف ازدواج بود. روش مطالعه حاضر نیمه آزمایشی بود و از طرح پیش آزمون- پس آزمون- پیگیری با گروه کنترل استفاده شد. نمونه آماری شامل 60 نفر از دانشجویان دانشگاه ازاد اسلامی واحد الهیه شهر مشهد بود که به صورت روش نمونه­گیری غیرتصادفی در دسترس داوطلبانه انتخاب شدند. آزمودني ها به صورت تصادفی به سه گروه 20 نفري آزمایش 1 و آزمایش 2 و یک گروه  کنترل تقسیم شدند. ابتدا هر سه گروه با استفاده از ابزارهای پژوهش مورد پیش آزمون قرار گرفتند. سپس آموزش گروه درمانی وجودی در طی 10 جلسه 45 دقیقه­ای (هر هفته یک جلسه) با اقتباس از پژوهش اسدی، صیرفی و احدی (1401) برای گروه آزمایش اول و آموزش گروه درمانی پذیرش و تعهد در در طی 8 جلسه 45 دقیقه­ای (هر هفته یک جلسه) با اقتباس از کدربرگ و همکاران (2016) برای گروه آزمایش دوم اجرا شد، ابزار گردآوردی داده ها پرسشنامه راهبردهای راهبردهای نظم­بخشی هیجان( ایزدپناه و همکاران ،2017)، مقیاس دوسوگرایی نگرش نسبت به جنس مخالف بود که در مراحل پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری یک ماهه توسط آزمودنی­ها تکمیل شدند. داده های پژوهش با از استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیری و تحلیل واریانس چند متغیری انجام شد. نتایج نشان داد که هر دو مداخله آموزشی در بهبود راهبردهای راهبردهای نظم­بخشی هیجان، دوسوگرایی نگرش نسبت به جنس مخالف دارد .در گروه آزمایش در پایان درمان و بعد از پیگیری یک ‌ماهه مؤثر واقع شدند. همچنین بدین معنی که بین اثربخشی گروه درمانی وجودی و گروه درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر احساس تنهایی دانشجویان مجرد در شرف ازدواج تفاوت معناداری وجود دارد. .نتایج این مطالعه حمایت تجربی مناسبی را برای مداخلات گروه درمانی وجودی و گروه درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد فراهم آورد. پیشنهاد می­شود مشاوران خانواده و زوج درمانگران از این دو رویکرد در جهت ارتقاء کیفیت روابط و کاهش فرسودگی زناشویی زوج ها بهره بگیرند.