مقایسه اثربخشی فرزندپروری طرحوارهمحور و فرزندپروری مغزمحور بر انطباقپذیری والدینی مادران کودکان دارای مشکلات رفتاری برونیسازیشده
کلمات کلیدی:
فرزندپروري طرحواره محور, فرزند¬پروری مغزمحور, انطباق¬پذيري والديني, مادران, كودكان داراي مشكلات رفتاري بروني¬سازي شدهچکیده
هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی فرزندپروری طرحوارهمحور و فرزندپروری مغزمحور بر انطباقپذیری والدینی مادران کودکان دارای مشکلات رفتاری برونیسازیشده بود. این مطالعه به روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری دوماهه و با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل مادران کودکان ۶ تا ۱۲ سال دارای مشکلات رفتاری برونیسازیشده در منطقه دو شهر اصفهان طی زمستان ۱۴۰۳ بود که ۴۵ نفر بهصورت در دسترس انتخاب و به شکل تصادفی در سه گروه (طرحوارهمحور، مغزمحور، کنترل) تخصیص یافتند. مداخله شامل ۸ جلسه ۷۰ تا ۹۰ دقیقهای بود. ابزار پژوهش پرسشنامه انطباقپذیری والدینی یوسفی (۱۴۰۰) بود. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی انجام شد. نتایج نشان داد اثر زمان و تعامل زمان×گروه بر انطباقپذیری والدینی معنادار است (p<0.01). مقایسه بینگروهی نشان داد فرزندپروری طرحوارهمحور نسبت به کنترل باعث افزایش معنادار انطباقپذیری والدینی میشود (p<0.05)، اما فرزندپروری مغزمحور تفاوت معناداری با گروه کنترل نداشت (p>0.05). همچنین تغییرات مثبت در گروه طرحوارهمحور در پسآزمون و پیگیری پایدارتر بود. بر اساس یافتهها، فرزندپروری طرحوارهمحور رویکردی اثربخش برای ارتقای انطباقپذیری والدینی مادران کودکان دارای مشکلات رفتاری برونیسازیشده است، در حالیکه فرزندپروری مغزمحور تأثیر معناداری در این زمینه نشان نداد. بهکارگیری آموزشهای طرحوارهمحور میتواند در مداخلات بالینی و خدمات حمایتی خانوادههای دارای کودکان با مشکلات رفتاری مورد استفاده قرار گیرد.
دانلودها
دانلود
چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 آتوسا آخوندی (نویسنده); محسن گل پرور; زهرا يوسفي (نویسنده)
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
