اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر راهبردهای خود تنظیمی و خودکارآمدی در کودکان طلاق
کلمات کلیدی:
درمان شناختی رفتاری, راهبردهای خود تنظیمی, خودکارآمدی, کودکان طلاقچکیده
پژوهش حاضر، با هدف تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر راهبردهای خود تنظیمی و خودکارآمدی در کودکان طلاق انجام شده است. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با پيشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل است. جامعه آماري پژوهش شامل کودکان طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال 1404 بود؛ سپس از این جامعه با روش نمونهگیری در دسترس به تعداد 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش 15 نفر و کنترل 15 نفر قرار داده شدند؛ پرسشنامه های به کار برده شده برای جمعآوری دادهها، پرسشنامه های راهبردهای خود تنظیمی و خودکارآمدی بود. سپس درمان شناختی رفتاری طی8 جلسه 90 دقیقهای بر روی گروه آزمایش اجرا شد. پس از پایان جلسههای درمان شناختی رفتاری، از گروههای آزمایش و کنترل پسآزمون به عمل آمد. یافتهها نشان داد میانگین نمرات راهبردهای خود تنظیمی و خودکارآمدی در پس آزمون نسبت به پیش آزمون در گروه آزمایش معنادار بوده است. بنابراین درمان شناختی رفتاری بر راهبردهای خود تنظیمی و خودکارآمدی در کودکان طلاق تاثیر دارد.
دانلودها
دانلودها
چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 1405 زینب مسلمی بورخانی, زهرا عبادی نژاد, آیلار ناظم (نویسنده); اسحاق سام خانیانی; بیتا گل کاریان (نویسنده)
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
