اثربخشی بازی درمانی بر اضطراب و پرخاشگری دانش آموزان پیش دبستانی درگیر سوگ (مرگ یا جدایی والدین)
کلمات کلیدی:
بازی درمانی, اضطراب, پرخاشگری, دانش آموزان پیش دبستانی, درگیر سوگ, مرگ یا جدایی والدین.چکیده
هدف این پژوهش بررسی اثربخشی بازیدرمانی بر کاهش اضطراب و پرخاشگری دانشآموزان پیشدبستانی درگیر سوگ ناشی از مرگ یا جدایی والدین بود. پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانشآموزان پیشدبستانی درگیر سوگ مراجعهکننده به کلینیکهای روانشناسی شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود که ۳۰ نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس اضطراب کودکان اسپنس و پرسشنامه پرخاشگری کودکان شهیم بود. گروه آزمایش طی ۶ هفته و هر هفته ۲ جلسه ۶۰ دقیقهای تحت مداخله بازیدرمانی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد پس از کنترل اثر پیشآزمون، بین گروه آزمایش و کنترل در متغیر اضطراب تفاوت معناداری وجود دارد (p<0.01) و بازیدرمانی توانست ۷۹ درصد از واریانس اضطراب را تبیین کند. همچنین در متغیر پرخاشگری، تفاوت معنادار بین دو گروه مشاهده شد (p<0.001) و میزان اثر مداخله معادل ۸۱ درصد گزارش گردید. یافتهها نشان میدهد بازیدرمانی مداخلهای مؤثر در کاهش اضطراب و پرخاشگری کودکان پیشدبستانی درگیر سوگ است و میتواند بهعنوان رویکردی تخصصی در مراکز روانشناختی و آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.
دانلودها
دانلودها
چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 1405 Kimiya Pakdaman Amoli (Author); Mahsa Fazeli; Zeinab Gholami Ghadi, Alireza Islami , Seyedeh Somayeh Sayadi Kenari (Author)
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
